Het blijft raar om te zien dat anno 2018 vinyl alleen maar stijgende is in populariteit. Komt er ooit een einde aan dit aloude analoge formaat?
Een aardig artikel op CNET over de toekomst van vinyl. Het aloude analoge format dat maar niet uitroeibaar blijkt. Sterker nog: daar waar de verkoop van de cd heel langzaam krimpt, groeit de verkoop van vinyl juist. Wat is dat toch? Want laten we heel eerlijk zijn: vinyl klinkt minder ‘schoon’ dan digitale bestanden, zeker als we hi-res muziek als uitgangspunt nemen. Tikken zijn nagenoeg onvermijdelijk en er is altijd wat ‘sleepgeruis’ van de naald die door de groeven snelt. Dat is de aard van het beestje. Het overheerst allemaal niet, het klinkt lekker. Maar het is niet volledig zuiver. En dat is misschien precies ook de charme van vinyl. Tegenwoordig moet alles perfect zijn. De hang naar retro bij een – vooral – jongere hipster-generatie valt daarmee misschien te verklaren. Minder perfect, maar meer plezier. Of iets dergelijks.
Gevoel
Ook speelt er – zoals we in het genoemde artikel lezen – een ander punt. Namelijk de fysieke interactie met muziek, het ‘gevoel’. Het uit de hoes halen van de plaat, het opleggen en het plaatsen van de naald. En – en dat zal zelfs de meest grote tegenstander van vinyl moeten beamen – het oogt ook nog eens leuk. Zo’n open systeem met een draaiende plaat en een zichtbare naald die de groeven aftast heeft wat. Het is ook een medium dat voor het overgrote deel van de mensheid qua werking prima is te volgen. En last but not least het is een medium dat volwassen is en niet afhankelijk van steeds weer nieuwe bestandsformaten. Toch – zo mijmert de auteur van het artikel – zal de vinyl-zeepbel eens barsten. Niet op korte termijn, maar hoe de stand van zaken over tien jaar is? Anderzijds: hoe vaak hebben we vinyl al niet op sterven na dood verklaard? Hoe dan ook, een aardig stukje leesvoer!