Ze hebben een goede indruk gemaakt met ‘Silenced by the Night’. Het is een catchy nummer dat bij veel mensen gemakkelijk in het gehoor ligt. Het deed ons wel een beetje ‘middle of the road’ aan. En dat nadat Perfect Symmetry toch anders was dan anders. Iets waar Keane ook wel voor staat.
Strangeland is een heel gematigd, veilig en rustig album. En dat is een goede en slechte zaak. Goed, omdat iedereen dit album wel kan waarderen. Slecht, omdat het wéér een beetje een dertien in dozijn-album is. Als je Strangeland op de achtergrond of in de auto zou aanzetten, zou het niemand opvallen. Niemand zou zijn oren spitsen en vragen: Goh, wie is dit? Wat lekker! Een groot deel van het album kabbelt een beetje door en weet nooit écht te boeien. Het is niet slecht, het is niet goed; het is gewoon gemiddeld.
Echter, sommige nummers springen er wel uit. Disconnected heeft wel een pakkend ritme, rifje en vocalen komen lekker door. Sovereign Light Café idem. The Starting Line daarentegen gaat snel tegenstaan, omdat het nooit echt los komt. Net als Black Rain. Zonde.
Wat kan je over een album zeggen dat als vlees noch vis over komt? Tsja… dat zijn de lastigste reviews van allemaal. Er valt gewoon niet zoveel te zeggen, behalve dat we het jammer vinden dat Keane niet meer inspiratie had voor Strangeland. Het is een album dat leuk als achtergrond gedraaid kan worden. Of tijdens donkere uurtjes in de auto. Maar om echt naar te luisteren? Nee, naar ons idee niet.