Het heeft even geduurd, maar goed: AMOK, het debuutalbum van Atoms for Peace is er. De band is opgericht in 2009 en bestaat uit Thom Yorke (leadzanger van Radiohead), Flea (bassist van The Red Hot Chili Peppers, Nigel Gorich (producer Radiohead) en Joey Waronker (toetsenist van R.E.M en Beck). Ow, we zouden bijna Mauro Refosco vergeten: de percussionist. Een superband? Zeker!
We hebben als grote fans van Radiohead bijzonder uitgekeken naar dit debuut. De liefhebbers van onder meer Yorke zijn al langer lekker gemaakt met singles via Spotify en natuurlijk downloads op de webisite van Atoms for Peace beschikbaar zijn gemaakt. Het bleef echter bij een paar nummers. En om het erger te maken: keer op keer is het debuut uitgesteld. Niet fijn.
Een paar weken geleden stuurde de band een e-mail uit met het bericht dat het album, AMOK, te pre-orderen was. Uiteraard hebben we dat direct gedaan. En nu ligt het voor ons: een album met negen nummers. Een kleine 45 minuten. Thom Yorke is niet zo van de lange albums, zijn we achter. Kwaliteit boven kwantiteit is geen slechte gewoonte. Maar in 4 jaar tijd 45 minuten muziek schrijven? Dat kan beter naar ons idee.
Sfeer
Maar voordat we te zuur worden: het album is gewoon waanzinnig sfeervol. Thom Yorke drukt overduidelijk een grote stempel op de muziek. Het is eigenlijk Radiohead met wat extra invloeden. Om wellicht een statement te maken: AMOK is het album dat King of Limbs had moeten zijn. We vinden het laatste album van Radiohead namelijk niet zo goed. Niet dat het te experimenteel is, maar het pakt gewoon niet echt. Na In Rainbows – dat gewoonweg een meesterwerk is – is King of Limbs een tegenvaller. En dat maakt AMOK weer goed.
Dat begint al met het zeer sfeervolle openingsnummer: Before Your Very Eyes. Lange uithalen, licht huilerig, diepe galm, vreemde rifjes en prachtig baswerk van Flea… echt hoog niveau.
Daarna gaat het over in de bekende Single, Default. Deze single is al langer te luisteren op Spotify, net als Judge Jury Executioner. Beide bijzonder sfeervolle, goed uitgewerkte nummers die Radiohead-fans zeker zullen waarderen.
Toegankelijk? Nee…
Soms gaat Thom Yorke wel erg ver de experimentele hoek in, denk aan het intro van Ingenue. Dat is even wennen, al zijn we wel wat gewend van Radioheads Kid-A. Echter: toegankelijk is het niet. Al kunnen we al heel snel concluderen dat AMOK niet een toegankelijk album is. Het vergt wat luisterwerk om de muziek te begrijpen. Maar dat blijken op lange termijn vaak de betere cd’s….
We hebben dan ook het album een paar keer goed langs laten komen en kunnen concluderen dat het beter en beter wordt naarmate we de nummers vaker horen. Dropped pakte ons in het begin nog niet echt, maar nu vinden we het al één van de mooiere nummers op AMOK.
Wachten waard?
Is het vier jaar wachten waard geweest? Dat is natuurlijk geheel relatief. Het is wel duidelijk dat Thom Yorke de muziek heeft laten rijpen. En hij heeft er veel naast gedaan. Toers, albums voor Radiohead en dus dit project met andere grote namen (die we bijna niet hebben genoemd…). Wij vinden AMOK een bijzonder geslaagd album dat zonder meer in de smaak zal vallen bij Radiohead-fans. Of fans van de Red Hot Chily Peppers, Beck en REM het kunnen waarderen? Dat denken we niet.