Review Neat Mystique Classic speakers – Party Animal

Luisteren naar de Neat Mystique Classic speakers

Deze speakers klinken energiek en puur. Zijn ze ongepolijst? Nee, maar de muziek krijgt de rauwe energie van een punkgroep. Uw reviewer heeft zelden ervaren dat je het gevoel krijgt zo dicht op de muziek te zitten als met deze Neat Mystique Classic speakers.

Hoe moet u dit opvatten? Als u wel eens in een opname studio in de controlekamer heeft gezeten, terwijl in opnameruimte zelf wordt gespeeld, dan heeft het geluid in de controlekamer, dat nog geen bewerkingen heeft ondergaan, een pure directheid en energie die bijna nooit op die manier ervaren wordt in het gemixte en gemasterde eindproduct.

Het lijkt wel alsof deze Neats die energie een beetje terug weten te halen uit de opname die u thuis afspeelt. Het resultaat is verbluffend, maar zeker niet ieders smaak. Die mate van directheid moet u aanspreken, maar als u die connectie voelt dan gaat de klank van deze speakers onder de huid zitten.

Alsof u erbij bent

Er zijn gedurende de lange review periode bergen met muziek gespeeld, van CD, via streaming en vanaf vinyl. Van de nieuwe Beth Gibbons “Lives Outgrown” tot de 5 CD’s van het van Baerle Trio met de Beethoven Trio’s voor piano, viool en cello. Niet alleen is de opname van het van Baerle Trio een fantastische opname, de geweldige uitvoering is invoelbaar met de Neat Mystique Classic speakers.

Met iedere CD, LP, of je de muziek nu streamt van Qobuz of van de eigen harde schijf, het is consistent dezelfde ervaring: alsof je er dicht bovenop zit in een intieme zaal en de musici vlak voor je neus aan het spelen zijn. Als Beth Gibbons ‘I’m floating on a moment’ zingt, dan drijf je mee op de klanken. De dip in de melodie naar de tekst ‘No one knows, No one can stay’ voelt iedere keer weer alsof je even een kleine stroomversnelling af gaat.

De snelheid, luchtigheid en ritmiek van de Neat speakers is wat opvalt. Het pure en energieke wordt veroorzaakt door de snelheid van de transiënten, de aanslag van bijvoorbeeld een bekken, maar ook hoe de microdynamiek in instrumenten en stemmen hoorbaar gemaakt wordt.

Bij het album van Vega Trails “Tremors in the Static” is het alsof je in een kerkbank zit, vlak voor de spelers. De Neat speakers laten feilloos horen wat er gebeurt in de interactie tussen de ruimte van de kerk en de uithalen van de saxofoon. Terwijl tegelijkertijd ook de ademhalingen van de saxofonist precies is te volgen. Het is pure energie die je voelt als luisteraar.

De Neat Mystique Classic klinkt heel open en is duidelijk detaillistisch in het hoog. Niet op een onaangename manier, maar de AMT-unit van Neat brengt het geluid tot leven.

De ervaring wordt versterkt door het stereobeeld waar je in zit. De lagen in de muziek kan je bijna aanwijzen, zowel in de opbouw van een stuk als in hoe instrumenten in het stereobeeld naast en achter elkaar geplaatst worden.

Is het dan allemaal perfect en geweldig? Nee, helaas zijn er ook beperkingen.

De beperking van bepaalde opnames

Het album “This Wild Willing” van Glenn Hansard op vinyl klinkt normaal groots, gelaagd en indrukwekkend. Er is zeker met de schuiven gespeeld in de mix en de master. Op de Neats valt het hele fundament onder het stereobeeld weg en klinkt het dun en kaal. De eerste speakers waar dit ooit mee is gebeurd. Dat heeft ongetwijfeld iets met fase te maken.

En het valt bij meer albums op waar hevig aan gemixed is. De enorme stereobubbel die de Neat speakers voortbrengen lijkt effecten in de mix te versterken of juist uit te dempen. Met klassieke muziek is dit niet gehoord, maar bij rock en pop wel.