MQA verkeert in zwaar weer, het bedrijf kondigde vandaag aan onder curatele gesteld te zijn (in essentie een faillissementsaanvraag) en naarstig zoekende naar een investeerder.
MQA is ooit in de markt gezet als een audioformaat waarmee ‘studiokwaliteit’ haalbaar is. Al snel bleken er echter twijfelachtige claims gemaakt door de uitvinders. Zo bleek het formaat niet – zoals eerst geclaimd – lossless te zijn: er wordt wel degelijk lossy (op een andere manier) gecomprimeerd. Weliswaar veel minder dan bij iets als het gewraakte mp3 natuurlijk. Maar toch. Ook bleek al snel dat MQA over DRM-mogelijkheden beschikt. Het maakte de insteek van ‘t geheel wat onduidelijk. Wel bleek het praktisch om heel veel bandbreedte te besparen bij streamen van audio. Ook Tidal zag dat en adopteerde MQA als hét huiseigen streamingformaat. Nadeel was dan weer dat je er gecertificeerde MQA-DAC’s – al dan niet geïntegreerd in een versterker – voor nodig had.
Niet bekend bij groot publiek
MQA is nooit doorgedrongen tot het grote publiek. Zeker, de net iets betere mainstream hifi-setjes ondersteunden het soms. Maar het overgrote deel van de kopers maalde er niet om, wist niet eens wat het was. We hebben het hier ook over een groep gebruikers die vooral via Spotify streamt en dingen als lossy en lossless weinig tot niks zegt. Van de kritische audiofiele markt bleven de inkomsten blijkbaar ook achter. Het blijft moeilijk om te verkopen dat een lossless FLAC of zelfs PCM-bestand slechter zou klinken dan een MQA. Inmiddels ziet de investeerder van MQA het blijkbaar ook wat somber in wat de toekomst van het formaat betreft. En dus liet het bedrijf achter ‘t formaat weten naarstig zoekende zijn naar een nieuwe investeerder. En zijn ze al doende inmiddels onder curatele gesteld.
Onzekere toekomst
An sich zal er mogelijk best een investeerder gevonden worden die iets ziet in ‘t niet geheel oncontroversiële bestandsformaat. De vraag die zich dan opdringt is: wat zijn die ermee van plan? En wat als dit een investeerder van Chinese bodem blijkt te zijn? Gezien de hoeveelheid apparatuur die MQA ondersteunt én aan ween netwerk gekoppeld is, levert dat scenario mogelijk veiligheids- en privacyproblemen op. Verder zijn er de strakke overeenkomsten met fabrikanten, moeten die straks meer gaan betalen om de feature te kunnen blijven ondersteunen? Of worden de teugels juist gevierd? Veel vragen en een onzekere toekomst liggen in het verschiet. Met als hamvraag, al vanaf dag één gesteld: zit de wereld nou écht te wachten op wéér een nieuw – gesloten – audioformaat?