Vergelijken met de Graham Audio LS3/5A
Inhoud
Bij de LS3/5A is het middengebied prominenter en komt meer naar je toe. De weergave heeft meer vloei, de bas is goed hoorbaar maar loopt niet zo ver door en heeft ook minder textuur als bij de LS3/5.
Het hoog klinkt iets meer afgerold. Maar je krijgt er ook iets voor terug: er is meer diepte in het geluid, het alsof je in het middengebied nog meer informatie meekrijgt. Bij Stevie Wonder hoor je meer diepte in zijn stem, hij staat meer in de kamer te zingen. Het swingende loopje van de bas is wat meer op de achtergrond.
De details die je hoort zijn anders dan met de LS3/5. De LS3/5 is meer de ware monitor, in de zin dat de precieze balans over alle frequentiegebieden heen het makkelijk maakt om precies te volgen wat er gebeurt. Je luistert vooral diep in de opname.
De LS3/5A betrekt je meer bij de muziek, de LS3/5 geeft je meer inzicht in wat er gebeurt en wat de verschillende muzikanten aan het doen zijn.
Dieper luisteren naar de verschillen
Morphine’s “The Night” lijkt wel twee verschillende uitvoeringen. Op de LS3/5 klinkt de bariton sax gelaagd en je kan bijna de vochtigheid van de adem van de speler horen. De separatie tussen bas, lage piano noten en de sax is ongekend goed, je kan de instrumenten afzonderlijk makkelijk volgen. De stem van Mark Sandman ligt ingebed tussen de instrumenten en de pianoklanken krijgen de kenmerkende rijke gelaagdheid die bij een piano hoort. In de achtergrond is duidelijk een cello te onderscheiden.
Op de LS3/5A word je overspoeld door melancholie en vervagen piano en cello in de mix. De bariton sax klinkt vol en rijk en eist alle aandacht op.
Hetzelfde gebeurt bij “Decks Dark” van Radiohead. Beide speakers laten het koor als een geest van klanken de muziek omarmen, maar je hoort de individuele stemmen in het geheel. Bij de LS3/5 is het een ijle mist van stemmen die langzaam opstijgt. Bij de LS3/5A klinkt het als dolende zielen. In beide gevallen is de weergave detaillistisch, maar nog steeds organisch. De LS3/5A benadrukt het drama en de LS3/5 klinkt als een caleidoscoop van geluiden, waarbij de instrumenten steeds andere verbindingen met elkaar aangaan. Beide manieren van weergave zijn geweldig.
Het stereobeeld staat anders in de kamer
Het meest in het oor springend verschil is dat het stereobeeld anders is. Ten opzichte van de LS3/5 is het beeld met de LS3/5A wat smaller en hangt meer tussen de speakers. Bij de LS3/5 speelt het veel meer los van de speakers en strekt zich verder uit. Plaatsing is in beide gevallen heel goed, maar met de LS3/5 is het beter afgetekend. Bij de LS3/5A heeft het stereobeeld meer de vorm van een globe die tussen de speakers staat en bij de LS3/5 is het meer een elips die voorbij de speakers steekt.
Rhythm is a dancer
“Two Against Nature” klinkt iets minder strak met de LS3/5A, maar heeft wel meer swing. Er is meer diepte en gelaagdheid in de noten en dat maakt het onmogelijk om stil te blijven zitten. Je wordt door de muziek beetgepakt en je moet luisteren.
Het is onmogelijk om te zeggen welke van de twee beter is. De pacing van de LS3/5A is energieker. De ritmische precisie van de LS3/5 is strakker en van een indrukwekkend niveau. De LS3/5 is punctueel, de LS3/5A houdt wel van een feestje bouwen. In microdynamiek steekt de LS3/5 de 3/5A naar de kroon. Instrumenten en stemmen hebben met de LS3/5 meer body en krijgen met de LS3/5A meer vloei.
Leuke review….heb ze staan aan een Sugden a21 en Cayin buizen versterker….heerlijke weergave in een luisterruimte van 6 bij 4 meter….een blijvertje!
Ja.. tsja, ik heb meerdere malen setjes LS3/5a speakers gehad (oude en originele, minder oude, nieuwe(re), gerestaureerde en gemodificeerde, zelfs met passieve matching subwoofer stands) van Rogers, KEF en Stirling, maar nooit was ik volledig tevreden over de weergave. ‘t Blijft een te kleine speaker, met een beperkt (=kort) frequentiebereik, te weinig laag met ‘n rare hobbel sublaag en weinig “driedimensionale” stage. Het is een cultmodel speaker, oorspronkelijk (close range BBC radio recording monitoring), niet bedoeld voor waarvoor ie nu vaak wordt ingezet (audiofiele alleskunner voor de huiskamer). Wees verstandig en koop een iets groter model (en meestal voordeligere) bookshelf (speakers die ik ook had en beter vind) van bijv. ATC (SCM7), Harbeth (P3ESR), KEF (LS50 Meta), Dynaudio, ELAC, JM Reynaud, etc. zoveel ander klein speaker aanbod met een toch redelijk objectief (ik heb geen belangen) vast te stellen betere weergave dan de LS3/5a. Ik vind het een overrated product. Heb weliswaar nog niet deze Graham versie in bezit gehad of gehoord, maar kan het me (inmiddels) niet voorstellen dat het nu wel is gelukt met “the shoebox”. Dank voor de recensie desalniettemin!
Toch interessant dat iets je wel trok in de LS3/5a, gezien je er zoveel hebt gehad. Ik heb er 2 keer 1 beluisterd en hoorde wel echt een uniek middengebied, wat ik nergens anders ben tegengekomen.
Harbeth p3esr is ook maar een kleintje toch? Ook maar tot 70Hz. ATC is wel een pak analytischer en transparanter. LS3/5a-bezitters kunnen de LS50 wat onnatuurlijk vinden. Dynaudio Evoke-serie heeft ook een mooie tonale rijkheid, maar doordat hij wat warmer is, klinkt het middengebied minder open dan een LS3/5a. Allemaal persoonlijk natuurlijk..
Mooi verhaal Martijn, vol passie geschreven!
Dank je Peter. Blij dat het zo overkomt.