Triple Test – Kimber Carbon 18XL – Dyrholm Phoenix – OePhi Reference

Hoe klinken ze?

We hebben de drie testkandidaten getest in ons referentiesysteem, wat we hebben beschreven op de vorige pagina. We hebben simpelweg een paar testtracks gepakt en daarna de kabels verwisseld. Geen complexe blindtest dus, voor wie het zich afvraagt.

Dyrholm Phoenix

De Dyrholm voelt behoorlijk goed in balans. Als we onze aantekeningen bekijken, zien we: ‘Vrij open, soms een tikje nasaal (Rhodium pluggen?). Meeste rust van de drie’.

Ook treffen we in de aantekeningen aan dat het stereobeeld een podiumgevoel geeft. Dat is niet goed of slecht: dat is puur smaak. Het hangt ook vaak samen met de klankbalans. Als een kabel een open en prominent middengebied heeft, komt het beeld veelal meer naar voren. Net als dat een ‘lift’ in treble vaak een gevoel van veel lucht en ambiance in de weergave geeft.

De Dyrholm heeft overall gezien ook wat meer ‘vlees op de botten’ dan de Kimber en OePhi. Die zijn wat lichter van karakter dan deze Deense creatie.

Als we kijken naar ritmiek en timing, dan voelt het allemaal heel correct. Geen gekke dingen… niet overdreven dynamisch, maar wel ruim voldoende dynamiek over de gehele linie. Echt een ‘niets aan de hand’ kabel die alles gewoon goed doet.

Zoekt u een kabel die rust brengt en allround gewoon goed speelt, dan is deze Dyrholm zeker een overweging waard.

Kimber Kable Carbon 18XL

Deze Amerikaanse Kimber Kable speelt écht totaal anders dan de Dyrholm. Is de Dyrholm juist vrij ontspannen: deze Kimber Kable Carbon 18XL spuit nitro in uw systeem! Het karakter van deze kabel is bijzonder open, luchtig en energiek. Maar er is meer.

Wat eigenlijk het meeste opvalt, is dat het stereobeeld behoorlijk groeit ten opzicht van de Dyrholm Phoenix. Waar de Dyrholm meer een podiumgevoel geeft, speelt de Kimber groter en meer in de diepte dan de Deen. Dat geeft bij live-concerten een heel erg betrokken gevoel. En dat kunnen we wel waarderen merken we.

Bij de andere test-tracks horen we ook meer diepte, maar voelt het soms wat gekunsteld eerlijk gezegd. Ook valt op dat het midlaag soms wat ‘zoemt’. Dat kan inspelen zijn, aangezien deze kabel vrij nieuw was en wij hem nog drie dagen extra hebben kunnen gegeven. Wellicht nét niet genoeg.

Tenslotte valt de stilte weer op. Dat is wel een Kimber Kabel eigenschap, merken we. Het ‘zwart’ is echt ‘zwart’. Heel prettig. Echter kán het ten koste gaan van microdetaillering hebben we het gevoel. Zowel bij de Dyrholm als de OePhi horen we meer microdetails én is de verstaanbaarheid bij bijvoorbeeld Beth Gibbons beter.

OePhi Reference

Een merk dat we nog niet eerder hebben kunnen proberen: OePhi. Ook Deens! OePhi maakt niet alleen kabels, maar ook luidsprekers zien we op de website.

De opbouw van deze kabel is apart: twee aparte geleiders, ver van elkaar af. De geleiders zijn puur koper, maar lijken opgetrokken te zijn uit een soort folie. De geometrie moet wel zorgen voor zeer lage capaciteit, maar ook een hogere inductie. Dat zien we later ook in de metingen.

Lage capaciteit zorgt weer voor snelheid en goede prestaties op gebied van propagatievariatie. En dat horen we ook wel terug: de kabel is wendbaar en voelt ritmisch dik in orde. Beter dan de Kimber die weliswaar niet ‘off’ voelt, maar bij deze OePhi klikt het gewoon allemaal wat beter. De piano bij Anathema timed bijvoorbeeld gewoon beter. Dat is wellicht niet direct meetbaar: het is wel voelbaar en merkbaar. En dit soort zaken geven ook rust bij het luisteren. Timing is zo verschrikkelijk belangrijk!

Als we kijken naar klankbalans, valt de OePhi Reference tussen de Dyrholm en Kimber in. De OePhi is zeker luchtiger en opener van karakter dan de Dyrholm. Soms is hij een tikje fel. Echter horen we ook wat meer warmte in het midlaag dan de Kimber (dat is wel kleuring, denken we). Het stereobeeld gaat ook mee: iets meer podium dan de Kimber, maar wel meer lucht dan de Dyrholm.

Afrondend

Dit zijn drie totaal verschillende kabels. En eerlijk gezegd vinden we ze alle drie een kracht hebben, maar ook wat minder fraaie punten. Bovendien vinden we het lastig om te zeggen of het prijsverschil tussen de Dyrholm en de Kimber te rechtvaardigen is.

Ja: het stereobeeld van de Kimber is vreselijk goed. Echt top-of-the-bill. En de kabel is heerlijk stil in de stille passages. Maar op gebied van timing en ritmiek en microdetail is de Kimber naar onze mening minder goed dan de Dyrholm en de OePhi.

De Dyrholm kan aan de andere kant soms wat suffig zijn. Echter is het een erg fijne allround kabel. We schatten in dat andere pluggen (puur koper of zilver) de kabel veel goed zou doen. Rhodium vinden we doorgaans niet fijn klinken.

De OePhi zit er tussenin. Soms een tikje pittig, maar overall wel prettig. En ritmisch gewoon erg sterk.